Βασιλικότερος του βασιλέως....

Την Πέμπτη 30-10 ήταν προγραμματισμένη η συνεδρίαση της συγκλήτου του ΕΚΠΑ, κατόπιν απαίτησης των φοιτητών μέσα από τις κινητοποιήσεις των δύο προηγούμενων εβδομάδων, προκειμένου να συζητηθούν τα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν το πανεπιστήμιο (διαγραφές φοιτητών, απολύσεις και διαθεσιμότητες διοικητικών υπαλλήλων, εργολαβίες, εξισώσεις πτυχίων, security, κουρέματα σε δαπάνες για την παιδεία).

Ο Φορτσάκης πιστός στις αυταρχικές     πρακτικές που εφαρμόζει το τελευταίο διάστημα, είχε διαμηνύσει ότι η σύγκλητος θα διεξαχθεί χωρίς την παρουσία των φοιτητών, η οποία είναι επιβεβλημένη, εφόσον αυτούς αφορούν τα μέτρα που εφαρμόζονται. Είναι προφανές ότι ο νέος πρύτανης επιδιώκει σε πλήρη σύμπνοια με την κυβέρνηση και τα ΜΑΤ να καταργήσει κάθε έννοια συνδιοίκησης αποκλείοντας φοιτητές και εργαζόμενους, από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Μία νέα μορφή κανονικότητας προωθείται στο ΕΚΠΑ, κάτι βέβαια που δεν αποτελεί κάποιο μεμονωμένο περιστατικό, αλλά την συνέχεια μιας πολιτικής που υποβαθμίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο και επιβάλλει την πειθάρχηση, την καταστολή και τον αυταρχισμό. Οι φοιτητικοί σύλλογοι υλοποιώντας τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων, διεκδίκησαν την μαζική παρουσία τους στη σύγκλητο, αψηφώντας τις απειλές του πρύτανη. Ο Φορτσάκης αντιμετωπίζοντας για άλλη μια φορά το πανεπιστήμιο σαν τσιφλίκι του, επιτέθηκε στους φοιτητές και τους εργαζόμενους που ήταν εκεί λέγοντάς τους ''Είστε όλοι παράνομοι, θα φωνάξω την αστυνομία. Τσακιστείτε και βγείτε έξω''.

Αναρωτιόμαστε πραγματικά πώς αντιλαμβάνεται την νομιμότητα στο πανεπιστήμιο ο πρύτανης, όταν φέρνει τα ΜΑΤ έξω από την πρυτανεία, 'οταν κλειδώνει μέσα στο κτίριο τους εργαζόμενους, όταν ξοδεύει εκατομμύρια για security την ίδια στιγμή που οι καθαρίστριες είναι απολυμένες και απλήρωτες, όταν ισχυρίζεται ότι θα προχωρήσει στις διαγραφές φοιτητών και εν τέλει όταν με τις πολιτικές που ακολουθεί οδηγεί στην συρρίκνωση και την κατάρρευση του δημόσιου πανεπιστημίου. Συγκεκριμένα όταν εργαζόμενη απευθύνθηκε στα μέλη της συγκλήτου, υπογραμμίζοντας τις πρακτικές του πρύτανη να κλειδώνει εργαζόμενους στον χώρο του πανεπιστημίου, η απάντηση του τελευταίου ήταν πως '' Δεν είμαστε όλοι το ίδιο''. Ο Φορτσάκης αδιαφορώντας για τα πορίσματα και τις αποφάσεις των επιθεωρήσεων εργασίας θεωρεί πως μπορεί να δρα αυθαίρετα και να αποφασίζει για το σύνολο των φοιτητών και των εργαζομένων του πανεπιστημίου, με πρόσχημα την νομιμότητα της δικής του λογικής. Για τον πρύτανη οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι που θέλουν να έχουν λόγο στις διαδικασίες του πανεπιστημίου  αποτελούν τους εχθρούς μιας πολιτικής πραγματικότητας που ο ίδιος συγκαλύπτει ,και  την ίδια στιγμή καλεί τις κάμερες να καταγράψουν την ''αυθαιρεσία'' των φοιτητών και των εργαζομένων. Αυθαιρεσία είναι να κλείνει ο πρύτανης τα κτίρια του πανεπιστημίου όποτε θέλει λες και είναι το σπίτι του, αυθαιρεσία είναι να συνεδριάζουν τα όργανα του πανεπιστημίου πίσω από κλειστές πόρτες με τηλεοπτική κάλυψη χωρίς την συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, αυθαιρεσία είναι η πρόσκληση της αστυνομίας να συλλάβει φοιτητές και εργαζόμενους που ζητούν να γίνει συζήτηση στην σύγκλητο με όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Σε αυτές τις πολίτικές, πρέπει να υπάρξει άμεση απάντηση από το σύνολο των φοιτητών, στέλνοντας το μήνυμα ότι το πανεπιστήμιο ανήκει στους φοιτητές και τους εργαζόμενους και όχι στον εκάστοτε πρύτανη που αυθαιρετεί εις βάρος τους με εντολή της κυβέρνησης. Είναι απαραίτητο οι φοιτητικοί σύλλογοι να αποκτήσουν ξανά ζωή, έχοντας μαζικότητα και παίρνοντας αγωνιστικές αποφάσεις ενάντια σε αυτούς που σχεδιάζουν και σε αυτούς που υλοποιούν το τσάκισμα της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.

Στο νέο μοντέλο πανεπιστημίου που επιβάλλουν, θα μας βρουν απέναντί τους!

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ;

Οι πρυτανικές αρχές του ΕΚΠΑ σε πρόσφατη ανακοίνωσή τους προσπάθησαν για άλλη μια φορά να συγκαλύψουν τις αυταρχικές πρακτικές τους και ως συνήθως, να επιρρίψουν τις ευθύνες για τα κακώς κείμενα του πανεπιστημίου στους φοιτητές και φοιτήτριες που δεν κωφεύουν μπροστά στα προβλήματα. Ακολουθούν αποσπάσματα από την πρυτανική ανακοίνωση...

«Οι Πρυτανικές Αρχές από την ανάληψη των καθηκόντων τους έθεσαν ως βασική και ουσιώδη προϋπόθεση λειτουργίας ενός ανοικτού στις ιδέες και δημοκρατικού Δημόσιου Πανεπιστημίου την απαρέγκλιτη τήρηση του Συντάγματος και των Νόμων».

Αν το πανεπιστήμιο καταφέρνει ακόμα να είναι ως ένα βαθμό ανοικτό σε ιδέες, δημοκρατικό και δημόσιο, σίγουρα αυτοί που παλεύουν για κάτι τέτοιο δεν είναι οι Πρυτανικές Αρχές.

Ποια δημοκρατία; Σε ένα πανεπιστήμιο όπου οι εργαζόμενοί του στο κεντρικό κτήριο της  Πρυτανείας  δουλεύουν κλειδωμένοι στον χώρο εργασίας τους, ενώ η ίδια η επιτροπή επιθεώρησης εργασίας καταγγέλει τις μεσαιωνικές πρακτικές του πρύτανη; Όπου πέρσυ στη διάρκεια του μεγαλειώδους αγώνα τους ενάντια στις διαθεσιμότητες-προσταγές της τρόικας απειλούνταν με νομικές κυρώσεις επειδή πάλευαν για το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην εργασία;

Ποιο δημόσιο; Σε ένα πανεπιστήμιο όπου απολύθηκαν οι φύλακες, δήθεν επειδή κόστιζαν πολύ, για να αντικατασταθούν από security που εν τέλει κοστίζουν πολύ παραπάνω και στερούν το δικαίωμα εισόδου εάν δεν τους αρέσει η φυσιογνωμία του εισερχόμενου; Σε ένα πανεπιστήμιο όπου η Σύγκλητος έχει υπερψηφίσει την ίδρυση Οργανισμού-καταστροφέα κάθε έννοιας δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας και αποτελεί κατ’ουσίαν την εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου;

«Όμως η χρήση πρακτικών αυθαίρετου αποκλεισμού και διακοπής κάθε διδασκαλίας και διοικητικής εργασίας στους πανεπιστημιακούς χώρους ως αποτέλεσμα της δράσης αποδεδειγμένα μειοψηφικών ομάδων»

Οι άνθρωποι στους οποίους υποτιμητικά αναφέρεται η πρυτανική αρχή με τον χαρακτηρισμό «ομάδες», ωσάν να επρόκειτο για άβουλες μάζες φανατικών ή εξωγήινους που εισβάλλουν στον πλανήτη, δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους φοιτητές και φοιτήτριες ενός πανεπιστημίου που δεν εισέρχονται σε αυτό για να λάβουν στείρα ακαδημαϊκή γνώση  αποκομμένη από την κοινωνία και να αποχωρήσουν σιωπηροί για τα σπίτια τους. Είναι οι φοιτητές και φοιτήτριες που οραματίζονται και υλοποιούν στο τώρα το αντιπαράδειγμα ενός πανεπιστημίου που εμπλέκει τα ίδια τα φοιτητικά υποκείμενα στη διαμόρφωση της γνώσης, που  τα καθιστά κοινωνικά ευαίσθητους και ενεργούς πολίτες που δεν υποτάσσονται στον σκοταδισμό και την αυταρχικότητα μιας πρυτανικής αρχής διορισμένης για να εξυπηρετεί τις επιταγές της μνημονιακής κυβέρνησης.

Ποιος ήρθε να μας μιλήσει για «χώρο ελεύθερης διακίνησης των ιδεών» ;

Η πρυτανική αρχή θα μας κάνει να ξεχάσουμε τη σημασία των λέξεων..Ας της θυμίσουμε λοιπόν τι σημαίνει η παραπάνω φράση της :

Χώρος  ελεύθερης  διακίνησης ιδεών είναι αυτός που οι ίδιοι οι φοιτητές-τριες μπορούν να συζητούν τα προβλήματά τους μέσα στις φοιτητικές συνελεύσεις, όχι μόνο για να απαντούν στις αυταρχικές επιθέσεις του κάθε πρύτανη και υπουργού παιδείας, αλλά και για να δομούν σχέσεις αλληλοϋποστήριξης, συνεργασίας, δημοκρατικού ήθους.

Είναι τα σπουδαστήρια όπου ο φοιτητής μπορεί να διαβάζει βιβλία που χρειάζεται για μια εργασία ή για την προσωπική του καλλιέργεια, που όμως δε λειτουργούν με σκυθρωπούς εργαζόμενους που τρέμουν στην απειλή της απόλυσης.

Eίναι επίσης οι χώροι πολιτισμού που δεν κυριαρχεί η λογική της κερδοσκοπίας, της εργασιακής εκμετάλλευσης, της ιδιώτευσης, χώροι  φτιαγμένοι από φοιτητές για φοιτητές. Τέτοιος χώρος θα ήταν σήμερα το Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Φιλοσοφικής, αν η κοσμητορική αρχή δεν είχε καταστείλει με κάθε δυνατό μέσο (και είναι πολλά τα μέσα της..) τη λειτουργία του. Είναι η ίδια κοσμητορική αρχή την οποία “κόβει” το Συμβούλιο Ιδρύματος, επειδή αντιτάχθηκε κάποτε σε πτυχές της αναδιάρθρωσης του Πανεπιστημίου, αλλά απ την άλλη παύει να αναγνωρίζει αποφάσεις της Γενικής μας Συνέλευσης. Αυτή η στάση από πλευράς κοσμητείας κατάφερε και τη μεγαειώδη κινητοποίηση της παρακάτω εικόνας:

«η απαξίωση των δικαιωμάτων όσων δεν συμφωνούν με τέτοιες ενέργειες και η απειλή βίας εναντίον τους είναι σαφώς εκτός νομιμότητας και πανεπιστημιακού ήθους»

Η πρυτανική αρχή έχει το θράσος να μιλάει για βία των αντιστεκόμενων, όταν  είναι αυτή που κλειδώνει τους εργαζόμενούς της στο κτήριο της πρυτανείας με λοκ άουτ, όταν φέρνει τα ΜΑΤ για να καταστείλουν με βία τη διαμαρτυρία των φοιτητών, όταν καθηγητές όπως ο Γεωργαντζόγλου και ο Μπενέτος εξαπολύουν σωματική και λεκτική-σεξιστική επίθεση σε βάρος φοιτητριών που περιφρουρούν τη νομιμοποιημένη από τον φοιτητικό σύλλογο απόφαση για μονοήμερη κατάληψη, όταν εγκαθιστά security στις σχολές!

Και να που η πρυτανική αρχή ξάφνου θυμήθηκε και την «Ελληνική Κοινωνία που στηρίζει και χρηματοδοτεί το Δημόσιο Πανεπιστήμιο»...

Εάν η Πρυτανική Αρχή κόπτονταν όντως για την ελληνική κοινωνία, δε θα στερούσε από τα παιδιά της «ελληνικής κοινωνίας» το δικαίωμα στη δωρεάν μόρφωση, σίτιση και στέγαση.  Δε θα εξυπηρετούσε, τελικά, την κυβέρνηση, που αποδεικνύεται στον πιο σκληρό εχθρό της ελληνικής κοινωνίας στα χρόνια της κρίσης.

«Οι Πρυτανικές Αρχές είναι, και θα είναι πάντα, ανοιχτές στον διάλογο»

Οι πρυτανικές αρχές δεν ήταν και δε θα είναι ανοιχτές στον διάλογο υπό τις κρατούσες συνθήκες. Και να μας εξηγήσουν επιτέλους γιατί η Σύγκλητος δε συνεδριάζει εδώ και τέσσερις μήνες, εν μέσω τόσο επιτακτικών προβλημάτων, αφού τόσο πολύ αρέσκονται στον διάλογο. Και γιατί ακόμα δε δέχεται σε αυτήν τη διαδικασία τους ίδιους τους συλλόγους των φοιτητών και των φοιτητριών.

Στον κορμό των παρπάνω πολιτικών βέβαια εντάσσεται και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που πέρα απ την αποαξίωση προς τις διαδικασίες του συλλόγου και κάθε ανταγωνιστική πολιτική έκφραση, αλλά και τη στήριξή της προς κάθε αντιδραστική κίνηση, διαθέτει ολοκληρωμένο πρόγραμμα για τη νεοφιλελευθεροποίηση του Πανεπιστημίου. Εμείς απ την πλευρά μας να δημιουργήσουμε τον αντιπαραθετικό αριστερό πόλο των αγώνων μας και της οικοδόμησης του πανεπιστημίου των αναγκών και των ονείρων μας!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΡΕΝ ΕΚΠΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 20/10

Τη Δευτέρα 20/10, μετά από μια εβδομάδα όξυνσης της καταστολής εκ μέρους των πρυτανικών αρχών, φοιτητές/τριες και εργαζόμενοι/ες του ΕΚΠΑ πέτυχαν εκείνο που μέχρι πρόσφατα θεωρείτο δεδομένο: την επανοικειοποίηση του χώρου του πανεπιστημίου και, συγκεκριμένα, του κτιρίου της πρυτανείας. Το κτίριο αυτό βρισκόταν όλη την προηγούμενη βδομάδα υπό καθεστώς “περιφρούρησης” από δυνάμεις των ΜΑΤ με στόχο τον αποκλεισμό των φοιτητικών συλλόγων, που με αίτημα τη διεξαγωγή συγκλήτου για τα φλέγοντα θέματα των διαγραφών, security, καθαρισμού σύμφωνα με τις αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων επιδίωκαν την αυτονόητη πρόσβαση στην πρυτανεία. Η καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων από τις δυνάμεις των ΜΑΤ συνοδευόταν από τον αποκλεισμό των εργαζομένων στο κτίριο σε συνθήκες πρωτόγνωρες για το δημόσιο τομέα, καθώς οι εργαζόμενοι βρέθηκαν επανειλημμένα κλειδωμένοι στα γραφεία τους για πολλές ώρες.

Τη Δευτέρα 20/10, λοιπόν, και μετά από πιέσεις που ασκήθηκαν από την Ομοσπονδία Διοικητικών Υπαλλήλων, την ΑΔΕΔΥ, την Επιθεώρηση Εργασίας και βουλευτές της αριστεράς, οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι εργαζόμενοι κατόρθωσαν να εισέλθουν στο χώρο της πρυτανείας όπου και συναντήθηκαν με τον αντιπρύτανη Μπουραζέλη. Ο αντιπρύτανης, αποκλείοντας κάθε προοπτική διαλόγου, κατέστησε σαφές ότι τα επιβαλλόμενα μέτρα θα εφαρμοστούν γιατί “έτσι πρέπει”.η στάση αυτή βρίσκεται σε πλήρη σύμπνοια τόσο με τις κυβερνητικές επιταγές όσο και με την πολιτική του νέου πρύτανη Θ. Φορτσάκη.

Ο τελευταίος, μένοντας πιστός στα πεπραγμένα του κατά τη θητεία του στην προεδρία της Νομικής, όχι μόνο προβαίνει σε εξαγγελίες σύμφωνες με το δόγμα “Ησυχία-Τάξη-Ασφάλεια” αλλά και το εφαρμόζει στην πράξη φέρνοντας τα ΜΑΤ στον πανεπιστημιακό χώρο και καλλιεργώντας ένα καθεστώς τρόμου και πειθάρχησης στην πανεπιστημιακή κοινότητα.

Αυτές οι πολιτικές του Φορτσάκη προωθούν ένα επιζητούμενο εδώ και χρόνια σχέδιο μετάλλαξης του πανεπιστημίου στα νεοφιλελεύθερα πρότυπα με την επιβολή ενός χαρακτήρα πολύ πιο αυταρχικού τόσο μέσα από το γενικότερο πλαίσιο κατάργησης των δομών συνδιοίκησης και απεμπόλησης κάθε στοιχείου δημοκρατικότητας όσο και ειδικότερα, με την καθιέρωση πανεπιστημιακής αστυνομίας(security) και την επιβολή face control. Φτάνουμε έτσι στην οικοδόμηση ενός νέου τύπου πανεπιστημίου, το οποίο ενσωματώνει στον ίδιο τον τρόπο λειτουργίας του το χαρακτήρα “επιχείρησης-φρούριο”. Παράλληλα η καταστολή των φωνών αντίστασης δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που θέλουν το πανεπιστήμιο χώρο κερδοφορίας του κεφαλαίου(εργολαβίες σε σίτιση, συγγράμματα, καθαρισμό, security).

Απέναντι τόσο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιδιώκουν τη μετάλλαξη του πανεπιστημίου όσο και στο νέο πρύτανη-εφαρμοστή τους, για τον οποίο μάλιστα ισχύει το ασυμβίβαστο της πρυτανικής του ιδιότητας με εκείνη ως μετόχου ιδιωτικής νομικής εταιρείας, εμείς απαντάμε με κλιμακούμενους συλλογικούς αγώνες με ορίζοντα τη 17η Νοέμβρη και σταθμούς τις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στις 23/10 και 6/11.

Στον αγώνα αυτό θεωρούμε πως το κτίριο της πρυτανείας, το οποίο την περσινή χρονιά αποτέλεσε το προπύργιο της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων, μπορεί να διαδραματίσει και πάλι κεντρικό ρόλο. Προϋπόθεση αποτελεί η ενεργοποίηση ολοένα και περισσότερων φοιτητικών συλλόγων που με τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων τους θα δημιουργούν εστίες αντίστασης σε περιόδους κλιμάκωσης του κινήματος καθώς και η ενεργός συμμετοχή του κάθε φοιτητή και φοιτήτριας στη συνδιαμόρφωση εκείνων των δράσεων που θα καταστήσουν το πανεπιστημιακό χώρο κέντρο ενός αγώνα νικηφόρου.

Εξάλλου, ας μην ξεχνάμε πως στόχος μας δεν είναι μόνο η κατάργηση του μέτρου των διαγραφών και η απομάκρυνση των security και όλων των εργολαβιών από το πανεπιστήμιο αλλά η οικοδόμηση ενός νέου πανεπιστημίου, δημόσιου και δωρεάν, μαζικού, χωρίς ταξικούς φραγμούς, με δημοκρατική συμμετοχή ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας στη λήψη των αποφάσεων που την αφορούν, ενός πανεπιστημίου που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των φοιτητών και της κοινωνίας, έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο που θα συνδέεται με τις κοινωνικές διεργασίες. Αλλά και ο ίδιος ο αγώνας δεν μπορεί να είναι μερικός, με μερικά αιτήματα αλλά εξώστρεφος, σε άμεση σύνδεση με την κοινωνία και τις αντιστάσεις που γεννιούνται σε αυτήν, στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής.